( مسأله 494 ) : زنى كه عادت وقتيه دارد اگر در وقت عادت خود يا دو سه روز پيش از عادت خون ببيند بايد به احكامى كه براي زنهاى حائض گفته شد رفتار نمايد وتفصيل اين مطلب در مسأله ( 486 ) گذشت ، واما در غير اين دو صورت - مثل اين كه آن قدر زودتر از عادتش خون ببيند كه نگويند عادتش جلو افتاده بلكه بگويند در غير وقت خود خون ديده ويا آن كه بعد از گذشت وقت عادتش خون ببيند - چنانچه آن خون داراى نشانه‌هاى حيض باشد بايد به احكامى كه براي زنهاى حائض گفته شد رفتار نمايد ، وهم چنين اگر داراى نشانه‌هاى حيض نباشد ولى بداند كه آن خون سه روز ادامه پيدا مىكند ، واگر نداند كه سه روز ادامه پيدا مىكند يا نه احتياط واجب آنست كه هم كارهائى كه بر مستحاضة واجب است انجام دهد وهم كارهائى كه بر حائض حرام است ترك نمايد . ( مسأله 495 ) : زنى كه عادت وقتيه دارد اگر در وقت عادت خود خون ببيند ومقدار آن خون بيش از ده روز باشد ونتواند مقدار حيض را بواسطة نشانه‌هاى آن تشخيص دهد أحوط آنست كه عادت بعضي از خويشان خود را حيض قرار دهد چه پدرى باشد وچه مادرى زنده باشد يا مرده ولى به دو شرط : ( ( أول ) ) آن كه نداند مقدار عادت أو مخالف با مقدار حيض خودش مىباشد ، مثل آن كه خودش در زمان جوانى وقوت مزاج باشد وآن زن نزديك به سن يأس باشد كه مقدار عادت معمولا كم مىشود وهمچنين در عكس اين صورت . ( ( دوم ) ) آن كه نداند مقدار عادت آن زن با مقدار عادت ديگر خويشانش كه داراى شرط أول هستند تفاوت دارد ، ولى اگر مقدار تفاوت بسيار كم باشد كه حساب نشود ضرر ندارد ، وهمچنين است حكم زنى كه عادت وقتيه دارد ودر وقت به كلى خون نبيند ولكن در غير آن وقت خونى ببيند كه بيشتر از ده روز